Külün İçinde ki Gül

Hayat ya siyahtır ya da beyaz;
iki kelime türetir: doğru ya da yanlış.
Mavi, sarı, yeşil ancak
araf’ da kalma sakın.
İsimsiz kalmasın nabzın,
Sakinin elinden mey içende hardır.

Bir gölge düşer içine,
adı yanlış.
Bir boşluk açılır;
doğru, ateşinden doğar,
kalp de deprem, yol dardır

Unutma:
Ateş varsa kül,
külde saklı gül vardır.

Derviş bilir;
yanan eksilmez.
Yanlışlardan sır doğar,
susuşlarda öz büyür.
Söz biter;
sükûtun içinde ağyar değil,
yar zardır.

Güneş dokunur özüne,
aşkın hüzün kağnısı
yol alırken;
ilhamından doğan notalarla
Bağlamayı çalan sensin,
gönül artık kârdır.

İçmeden sarhoş eden
perdesiz bir yar,
içinde dönen girdap,
aşkı buldun,
devran sardır.

Her yanışta bir dil,
her dirilişte bir gül,
göreneyse gül vardır.
Görmeyene kül kardır...