Küllerimin arasından Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Adını fısıldıyorum geceye,
Yankısı bile geri dönmüyor,
Duvarlara çarpıp dökülüyor harfler.
İçimde bir dünya yıkılıyor her nefeste,
Haritası kayıp,
yolları sana çıkmayan bir ülke.

Dokunamıyorum sana.
Aramızda mesafeler yok ama,
Sadece aşılmaz imkansızlık var.
Aynı gökyüzünün altında,
Farklı yalnızlıkları emziriyoruz geceleri.
Sen kendi aydınlığında yürürken,
Ben senin gölgenin bile düşmediği kuyulardayım.

Bu öyle bir çaresizlik ki;
Ne git diyebiliyorum yüreğime,
Ne de "gel" feryatları ulaşıyor eşiğine.
Bir kuşun kanadına dağ yüklemek gibi,
Öyle ağır, öyle taşınmaz bu sevda.

Seni sevmek,
Yangının tam ortasında
yağmuru beklemek gibi.
Biliyorum, o bulutlar hiç gelmeyecek.
Yine de gözlerimi kırpmadan,
Küllerimin arasından sana bakıyorum.
Çaresizce,
Ve alabildiğine hür bir yenilgiyle.
06.08.2026