Bilseydin Bir ömür nasıl sığar tek bir vedaya Nasıl çöker gökyüzü bir çift gözün ardından. Ben seni kaybetmedim yalnızca Bir memleket yıkıldı sol yanımdan. Adını andım, sustu bütün mevsimler Güller kendi dikenine ağladı Sen gittin Bir tek ben değil Beni sana getiren bütün yollar karardı Ey ömrümün en güzel yarım kalışı Ey kalbimde hükmü bitmeyen ferman Hangi denize döksem bu hasreti Kıyısına yine sen vuruyorsun Ben hangi limana sığınsam Kendi enkazımda boğuluyorum. Bir gece düşün, sabahı sürgüne gönderilmiş, Bir gül düşün, kokusu dalında yetim. Öyle bir yokluğa bıraktın ki beni Artık kendime bile geç kalmış gibiyim. Ne zaman bir yıldız kaysa gökyüzünden Biraz daha eksiliyor içimdeki âlem. Seninle başlamıştı bütün güzel şeyler Şimdi hangi güzelliğe baksam Yüzünde bir cenaze sessizliği görüyorum. Ve bilseydin Senden sonra kaç kere öldüğümü Kaç kere kendi küllerimden doğrulduğumu Anlardın Benim senden önce de bir ömrüm vardı Ama senden sonra Yaşadığım hiçbir gün Hayatta olduğuma inanmadı.
Ayhan YaymazKayıt Tarihi : 21.11.2026 16:16:00
Şiiri Değerlendir
telif hakkı saklıdır..


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!