İçimde yosun tutmuş bir rıhtım var,
Gelgitler artık biraz durgun gibi,
Yormuyor beni eskisi kadar.
Ne de olsa insan geçmez,
Gemi yanaşmaz bu koca rıhtıma;
Kimse kalmadı yalnızlıktan başka.
Sadece gözlerimde ufkun derinliği,
Anlatırım bu dermansız derdi.
Belki de yosun tutmuştu bu ahengerin kalbi...
Dönüp durur bu tershane gece gündüz,
İşler yüreğime yavaş yavaş yalnızlık.
Allah'ın bir kuluyum, sevilir miyim belirsiz.
Geceleri bırakıyorum kendimi rıhtımdan,
Düşüyorum belirsizlik denizinin dibine,
Vuruyorum kalbimi koca bir zincire.
Yerine göre bir pehlivanım, ya da bir çocuk...
Düşünüyorum bazen, nasıl bu kadar acımasızsın?
Kendimden mi utanmalıyım acımasız değilim diye,
Yoksa seni mi kınamalıyım rıhtımların gelgitinde?
Baskın olan sen misin, yoksa içi boş sözlerin mi?
Cennet bahçesi gibisin;
Günahkârı bile alıyordun içeri...
Bense Allah'ın bir kuluyum,
Sevilir miyim belirsiz.
Ben bir ittihatçıyım
Silahlarım hazırda
Gözlerim kartal gibi ufukta
Beni ararsan simam patlayan Baturların arasında
Basmasıya gidiyoruz
Ben Enver Paşa ve niceleri
Kafkasyasan süzülüyoruz
Yırtıcı gözlerle bakarken düşmana
İlk kurşunu atıyorum
Rus Çarının alnına
Sonra dağlara doğru çekiliyorum
Kurt misali yurduma
Ölüm ağacının gölgesindeyim
Biraz içim geçmiş
Gözlerimle gördüm evlat
Basmacı bitmiş
Enver paşamsa yaralı
Ölüm ağacının gölgesinde
Gözleri sönmüş bir yıldız gibi
Ağzından düşen tek kelime
Kafkasya kaşar soğuk
Gözleri gibi keskin idi
Ölüm ağacının gölgesinde
Bir yiğit daha sönmüş idi
Ben Osmanlıyım
Yediyüzyıl geçse kükrerim
Benki sekiz yılda seksen yıllık iş yapan Yavuzum
Kılıcımla ün salmış bir aslanım
Mısırda süzülen bir kartalım
Şahları yıkan bir padişahım
Benki Yavuzum
Nice milletlerin hakanı
Fani dünyanın hükümdarıyım
Deli Halitpaşa gibi yolundan döneneni vursam
Kazım paşa gibi Kafkasya’da Ruslarımı dağıtsam
Üzerinde not olan bir hançerle fedailil yapsam
Ben bir fedaiyim desem hançerimi Rus çarına saplasam
“Hamid’imden selamlar var sultanımın fedaisi seni arar”
Rus çarını bir fermanla tahtından etsem
Ben bir fedaiyim desem
Sadece Sultanımdan bir haber beklesem
Bitti şimdi ilhamlar umutlar
Kalmadı artık yazacak halim
Kollarıma kazımışım ruhumu jiletle
Yada jiletten keskin kalemimle
Yaralar bırakmışım mürekkebimle şeytanlarda yada şeytanlardan kötü insanlarda
Duracak bir gün
Bana ihanet eden kalbim
Susacak o an bütün şiirlerim
Kalemimde susacak gitti diyecek
Son yazdıklarım yine seni anlatıcak
Damlayan mürekkep senle biticek
Gözlerine kilit vurucak Azrail
Beni alıp götürecek senden uzaklara
Bende seni düşüneceğim
Susacağım karanlıkta ilerlerken
Soracak bana”Ne unuttun geride Kull Emin”
Diyeceğim ki “Kalbimi ve gözlerimi onda bıraktım”
İsyan çıkarasım var kalbimde
Devrimler yapıp yıkasım var bütün duvarları
Dönüp gidesim var sana
Ama inci tanesi gibi gözlerin
Bir yardım ister gibi bakıyor bana
Devrim yapasım var yıkarken yaratasım
Ahıskada bir aile kurup başkaldırasım var
Enver paşayla şehit olasım
Starlinden Rus’a
Rus’tan son almana kadar isyan çıkarasım var
Devrimin ortasında gözlerine tutulasım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!