Ahenger
İçimde yosun tutmuş bir rıhtım var, Gelgitler artık biraz durgun gibi, Yormuyor beni eskisi kadar. Ne de olsa insan geçmez, Gemi yanaşmaz bu koca rıhtıma; Kimse kalmadı yalnızlıktan başka. Sadece gözlerimde ufkun derinliği, Anlatırım bu dermansız derdi. Belki de yosun tutmuştu bu ahengerin kalbi... Dönüp durur bu tershane gece gündüz, İşler yüreğime yavaş yavaş yalnızlık. Allah'ın bir kuluyum, sevilir miyim belirsiz. Geceleri bırakıyorum kendimi rıhtımdan, Düşüyorum belirsizlik denizinin dibine, Vuruyorum kalbimi koca bir zincire. Yerine göre bir pehlivanım, ya da bir çocuk... Düşünüyorum bazen, nasıl bu kadar acımasızsın? Kendimden mi utanmalıyım acımasız değilim diye, Yoksa seni mi kınamalıyım rıhtımların gelgitinde? Baskın olan sen misin, yoksa içi boş sözlerin mi? Cennet bahçesi gibisin; Günahkârı bile alıyordun içeri... Bense Allah'ın bir kuluyum, Sevilir miyim belirsiz.
Kul EminKayıt Tarihi : 17.11.2026 11:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!