Bir sabah ki uyandım dedim bir düşüneyim
Nasıl kul olmalıyım, sordum, ben kimim, neyim
Sorular pek ceberût hangisini bileyim
Görmezden gelip bir bir hangisini sileyim
Nefes alıp verirken ve yaşıyorken henüz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kulluk bilincini anımsamama beni tefekküre dalmama sebeb olan bu şiiri yazan Saygıdeğer Furkan Selçuk hocamıza çok teşekkür ederim. Rabbim çıktığı yolda muvaffak eylesin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta