Abime
Ne demeye geldim bilmem bu yere
Erken vakit akşam oldu giderim
Çile varmış murat yokmuş bir kere
Çiçeğim sarardı soldu giderim
Ne günah işledim geldim bu yere
Onca olmaz işi olduramadım
Geri de gidilmez doğdum bir kere
Şu kötü nefsimi öldüremedim
Nerde ne yaparsın benim sultanım
Nicedir yolunu gözlerim Ali
Deryalar içinde nara yanarım
Akan gözyaşımı gizlerim Ali
NEŞET ERTAŞ’A
Bozlaklar sultanı engin gönüllüm
Ummanında yüzemedim bağışla
Sırrını bilmeye verirdim ömrüm
Arz’eyledim sezemedim bağışla
İnsan kolay kolay kıymaz canına
Beyim orda mısın öğretmen öldü
Derman olur muydun varsa yanına
Beyim orda mısın öğretmen öldü
Sordun mu hesabı tokat vurana
Yıllar var ki hasretini çekerim
Şu dünyamı dar eyledi o güzel
Hayalimde cemaline bakarım
Gözlerimi kör eyledi o güzel
Yine bugün eskisinden beterim
Olmaz olmaz deme ey gafil insan
Nice olmaz işi olduran varmış
Servetle bulunmaz edeple erkan
Harabat ehline bulduran varmış
Aratmışlar bize ekmeği aşı
ÖYLE BİR AŞK
Öyle bir aşk kondu benim dalıma
Nice gece gündüz yatamıyorum
Varamadım vatanıma yurduma
Ulaşıp menzile yetemiyorum
Dersim diyarından çıktın da geldin
Tarsus’u nereden buldun Özgecan
Sevdin insanlığı sarardın soldun
Doğduğuna pişman oldun Özgecan
Bilmem ki nerede buldular seni
Sana selam olsun ey insanoğlu
Bir olalım bir menzile varalım
Neden böyle dünya nefretle dolu
Kin ile nefrete karşı duralım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!