Gel ey softa kusurundan geçeyim
Muhabbet ceminde yerin nerede
Arı ol da ben zehrini içeyim
Hali hal etmeye halin nerede
Girdim bir bahçeye bülbül sesine
Ağıt benim figan benim zar benim
Hayran oldum şu insanın hasına
Neyleyim ki bir vefasız yâr benim
Girdim bir meydana bu nasıl meydan
İnsanlık adına yazanlar gelsin
Kendimden geçerim geçmem o yardan
O yâri aşk ile sezenler gelsin
Gönlüm ile bir kavgaya tutuştum
Ummadığım yerden vuruyor gönül
Ne bir çare buldum ne de yatıştım
Vurup dallarımı kırıyor gönül
Bizi mest eyleyen ey zülfü leyla
Bu ellerde ünü var gözlerinin
Yarış eder olmuş güneşle ayla
Göreceği günü var gözlerinin
Bulanık pınarın suyu içilmez
Boynu bükük yürüyüşün dün gibi
Bugün seni yazacağım Gülistan
Her şey orta yerde hem de gün gibi
Hâllarını sezeceğim Gülistan
Altı yılı bulmuş melek oluşun
Acı bir hikaye yazdın da gittin
Benden sana selam olsun başkanım
İnan milyonları üzdün de gittin
Muradın mahşere kalsın başkanım
Yalandır bu dünya sonu hep acı
Topraklara düşmüş tüm sevdikleri
Gözlerinde yaşı vardır güzelin
Ölümden betermiş hem gördükleri
Karabasan düşü vardır güzelin
Melekler kıskanmış bakışlarını
Yine seni anıyoruz aşk ile
Alemin sultanı pir Hacı Bektaş
Üstadlar yaramız sardı meşk ile
Benzeri bulunmaz bir Hacı Bektaş
İnanmazsın insanlardan çoktular
Genç yaşında buldu ulu cemali
Aşkın kudretiyle doldu bir ozan
Bülbülden tatlıdır avazı dili
Ne mutlu dünyaya geldi bir ozan
Ağıtlar makamı benim makamım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!