Kül oldu umutlar Şiiri - Ebru Yıldız

Ateş düştü de gül bahçesine,
Kül oldu umutlar, birer nefeste.
Şimdi hangi su söndürür bu yangını,
Yalan mıydı o sözler, tatlı sandığım dilde ?
​Kanar içimde kördüğüm olmuş hasret,
Göz görmez olmuş, kulak duymaz yalnızlığı hisset.
Böyle bir sevdaya düşen dertli başın,
Taşa vursan da başı sesi çıkmaz, elbet.
​Dost bildiklerin sırtını dönmüş birer birer,
Yapayalnız kalmışım, dünyada olmuşum derbeder.
Ne bir ses, ne bir nefes, ne de bir ışık,
Gece çökünce yüreğime, işte o an herşey biter.