Kül kokulu Şiiri - Dağlar Özügüç

Sevdanın ahkâmına sadık olmak
Münzevi yaşamın insicamına
Katlanmak demek değildir
Savrulan gecelerin artığı
Yürek yangınları ve onun bağrından esen
Kül kokulu rüzgârlardır
Bir ömrü sessizce taşır insan
Kırık aynalarda yüzünü görmeden
Her hatıranın ucunda biraz hüzün
Birde geç kalınmış duadan iz kalır
Ne kadar gizlense da yürek acısı
Bilir kimin bağrında saklanacağını
Çünkü gerçek sevdalar
Gösterişli cümleler istemez
Sadakat ister sonuna kadar
Bir çift göz uğruna
Yıllarca hasret çekmeyi göze alır
Çoğu zamanda muradı gözünde kalır