Var olan Sen’sin,
Yok olan ben;
Nedir bu fânî benliğim?
Bir damlayım ummanında,
Sırrında gizlidir her hâlim.
Sultânlık Senin, ben bir hiçim,
Huzurunda lâl olur dilim.
Var eden Sensin bu âlemi,
Başka kapı yoktur, bilirim.
Ne mülk benim, ne can benim;
Ezel Senin, ebed Senin.
Hiçliğimde Seni buldum,
Arş-ı Ulûhiyet Senin.
Sildim benliğimi, Tek Sen kaldın;
Kapında bir kulum, kabul edersen...
Bedreddin Mercan
Eskişehir
Bedreddin Mercan 2
Kayıt Tarihi : 9.09.2026 11:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiir, tasavvufi teslimiyet ve hiçlik bilincini işler. Şair, insanın geçici benliğini ve mülk iddiasını bırakıp Yaratıcı’nın kudreti karşısında "hiçliğini" kabul etmesini anlatır. Gururdan arınıp yalnızca O’nun rahmetine sığınarak hakiki huzura ulaşılacağını vurgular.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!