Kübra Bozan Şiirleri - Şair Kübra Bozan

13

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Kübra Bozan

Bir gece apansız,

Yalvarırken Rabbime;

Bir imkansızlığın tohumu

Devamını Oku
Kübra Bozan

Yusuf olmak zor,
Ama bil ki Züleyha olmak daha da zor...
Günah dolu bir kalpte aşkın yeşermesi,
Nefsin pes edip,
Bataklıkta gülün filiz vermesi
Nefretin aska gebe kalıp

Devamını Oku
Kübra Bozan

Düşününce bir an,
O kadar da kolay değilmiş aslında.
Bir şeyleri elinin tersiyle itip,
Şiire adamak kendini.
Aldanmışlık,yorulmuşluk gerektirir.
Çünkü vardır her bırakmışlıkta bir felaket kıvılcımı.

Devamını Oku
Kübra Bozan

Topu üç dirhem çorak topraktı,
Yeşerip büyüdü, değdi kökleri arşa değin.
Oysa iki parça börtü böcekle hemhâl idi,
Bir kara parçası bile değildi barbara!
Kusa-er ve Mariaka'nın dağınık aruzları gibi şimdi barbara!
Ah barbara!

Devamını Oku
Kübra Bozan

Gece bir iki suları.
Yine göz çukurlarımda uyuyakalmış, bir yalnızlık şarkısı çalıyor, çalıyor, çalıyor…
Bitince yine başa sarıyorum.
Bu gece her şarkı sana yazılacak,
Neye, kime, ne diye yazıldığını bilmeyen notalar savrulacak kâğıda kaleme.
Sonra saat dördü beş'i gösterecek.

Devamını Oku
Kübra Bozan

Ben bir gelincik çiçeğiyim;
Peygamberlerin sevdiği yeşildendir dalım,
Yapraklarım ateş kırmızısı,
Baharın müjdelerini taşırım dört bir yana.
Yeter ki tohumlarımı taşıyan rüzgârlarım olsun.
Ben bir gelincik çiçeğiyim,

Devamını Oku
Kübra Bozan

Can tanem...
Metanetin raksIna çağırıyor yine ruhum yüreğimi.Kıyamadım duvak eyledim bulutların buğulu bakışlarını tenime..Mabedimde çığlıklar koptuğu an arz-ı haline sığınışım tamamlıyor eksik yanlarımı..Şimdi yine göğüme yanaşıyor üşüyen ruhumun ateş doğuran yağmurları.Yürek yangınıma attığım her odun beni karanlıkta parıldayan ışıklar demetine çeviriyor sanki.Bilmem ki sen yoksun diye mi gamlı bunca kelime o yüzden mi gam keder kusuyor her dizem can tanem..
Ah can tanem..
Sol yanımda gizli tutamadiğim şemalimin sert kaldırımlarında bitiyor simdi düşlerim.YangınlarIm vuslatIm ruhumun saklı bahcelerinde ümidimi de bertaraf ediyor simdi.Hangi tarafa dönsem meçhul gidişlerin prangalı sessizliklerim.Aya yıldızlara gecenin ayazını anlatırken sabahlar doğuruyor ellerime zifiri karanliklar...Ne zaman tebessümlerin değse gamzelerime gündüzlerin soluk teni yakıyor arşa değen bakışlarımı can tanem..
Can tanem...Ay da tutuk bu gece güneşe..Nakış nakış işlediğim adini yüreğime kaç bileni kaç seyreyleyeni var ki gecenin sabaha el verdigi şu saatlerde.Sen gittin diye mi bunca sessiz Çiglık sen yoksun diye mi gece kararip küçülüyor yıldızlar misali.Buharlaşıp acılarımınn kederlerimin birikmiş tortularımıydı yüreğimi acıtan hatta yakan..Onlar mıydı bunca yangını söndüremeyen ateşin sahibi...
Can tanem..Ask hanem..Atesler saçan gözlerime aşkı malik kılan canım..Bir bakisinla yeniden yaratmalisin beni,ey canimda aski vuslati arsinlayan can..simdi yuregimin anbean yanan yanginlarina verdim gozlerini..issiz efkarini da sakaklarima alip da gidiyorum topragin tek mevsimlik sevgilisini -gunesi-kucaklayan safaklara...

Devamını Oku
Kübra Bozan

Ne
Zaman yetiyor
Seni
Unutmaya..
Ne de
Susarak

Devamını Oku