Kolu kanadı bir kağıt parçasıydı şiirlerimin, düşündüm
Üzerimizden kaç yıl, sır oldu geçti
Bizi unuttuğunu sanan, gözlerini kalbime düşürdüm
Rengarenk hayallerim beni değil, sen rüzgarını seçti
Ağırlaşan göz kapaklarıma gözyaşımı gömdüm, beni benden edebilen tek düşümdün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta