Yokluğunun yıkıntıları kol geziyor hücrelerimde
Viraneliğim topluyor geçmişi avuçlarımdan
Çaresizce çarelere başvuruyorum
Elim yüzüm kir toprak
Sokaklara sığınıp;
Hayatı topluyorum…
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



