yalnızlığın yorgunluğuyla geçmişimden
ufak bir intikam ateşi harlanıyor durduk yere.
namlunun ucundaymış, bekliyormuş meğer
ağır ağır yüzüme iniyor kötü sözler!
sabır, sabır diye isyanıma ramak kala,
pişmanlık dolu, dolu gözlerim sulanıyor..
az önce, ellerim belimde kala kalmışım
başımdan aşağıya boşalıyor kinim!
aldatılmış vicdanım iteliyor adımlarımı
ister istemez, sürükleniyor bu dünyaya..
08.01.2026/23.20
Akyazı-KÇ
Kayıt Tarihi : 17.09.2026 14:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!