Koşuyorum Şiiri - Mustafa Alp

koşuyorum.
ne madalya derdim var,
ne de alkış beklerim.
ben yolun hesabını değil,
yolda bıraktığım derdi ölçerim.

dediler.
nereye böyle mustafa?
güldüm.
bilsem yürürdüm be agop,
bilmediğimden koşuyorum.

kilometre dediğin nedir ki?
bir rakam gelir, bir rakam gider.
saat bileğimde zamanı sayar,
ben içimde eksilen kederi.

ter alnımdan yere düşerken
hayat karşıma dikilip sordu.
benden mi kaçıyorsun?

dedim.
kendini fazla önemseme.
senden kaçsam çoktan yetişirdin.
ben kendime yetişmeye çalışıyorum.

yol uzadıkça
insanın bahanesi kısalıyor.
nefes daralıyor,
ama tuhaftır.
yürek genişliyor.

birileri servet biriktirir,
birileri makam.
ben kilometre biriktiriyorum.
çünkü mezara giderken
ne tapu koşar arkandan
ne cüzdan.

sonunda yine aynı yere dönüyorum.
parkur böyle.
hayat da pek farklı değil zaten.

ama arada bir fark var.

ben her turda
biraz daha kendime dönüyorum.

✍️