Hayat kayıp gidiyor ayaklarımın altından
Pişmanlık duyuyorum tüm yaşadıklarımdan
Keşke diyorum
Keşke baştan başlayabilsem her şeye
Ve yapmasam aynı hataları
Olmasa bu pişmanlıklar…
Şimdi geleceğe korku ile bakıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta