Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
korku... bir adım geriden başlamaktır... ne için olursa olsun... hele ki sevdâ için ise belki de kaybetmektir...sessizce yaşamak ise ödül gibi görülse de bütük bir ızdırap olabilir...
hayatın bilinmezlerinden, neden olmadığının cevabı hep bir sır olarak kalacaktır...bilinse de...
farklı bir yaklaşım olmuş...tebrikler Tuğrul Bey...selam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta