Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayvanlıktan dem vurmaz; adem olan atası!
Biz fıtraten insanız, varmı bunun ötesi?
İnsandan insan doğar, o, doğamaz hayvandan!
Bunu inse yutturan; şu darwinin çetesi!
Mürşidimiz ku'an'dır, rehberimiz Muhammed!
Başka rehber aramak, inan boşuna zahmet!
İnsanlığın felahı, kitap, sünnet, hadiste,
Varis kılmış bizleri bu nimete can Ahmed.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta