Yitirdiğim yaşantımdan arda kalan acıların birikimiydi
İçimdeki duygular
Gözlerimden haykıran ince bir sitemdi
Kime ve neye olduğunu bilmediğim..
Sayfaların karardığı, kalemlerin kendini tükettiği,
Saygısız bir varoluşun ortasında, çoğalmaktı belki de yalnızlığım.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Sıcaklığı tenimde amansız bir coşku ile türküsünü söyledi.
Sessizliği dinledim sonra
İnce bir uğultu beynimi parçalayacakken uyandım uykumdan
Rüyalarımı süsleyen renkleri hatırlamıyorum şimdi de
Gülüşlerimden arda kalan hüzünlerde hep yalandı
Onlar sadece benim korkularım
Zifiri karanlık içinde kalan
Sakladığım, sakındığım içimden atamadığım
Korkularım...
Kutlarım
Ant+10 Puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta