Seni kaybetmekten korkmuyorum ki.
Bir aşk şarkısını dinlerken
adını anmamaktan korkuyorum.
Özleyip de sesini duyamamaktan,
kokunu yavaş yavaş unutmaktan...
Bir gün yüzünü düşününce
içimde hiçbir şeyin sızlamamasından,
Gözlerini anımsayamamaktan
senden kalan boşluğun
artık boşluk gibi gelmemesinden korkuyorum.
Çünkü insan her şeye alışıyor.
Ben seni kaybetmekten değil,
Seni kaybetmiş olmaya alışmaktan korkuyorum.
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 17:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!