Karıştı masumiyet kine
Dağımda kar, çayımda şeker erimiyor
Çok kalabalık yalnızlığım yine
Sütte leke
Beyaz güvercinin kanadında kene gördüm
Adresi yok gönderdiğim mektupların
Postacı, sen okur musun?
Hani bir zamanlar masumiyet vardı ya her yerde
Söylesene
Hala oralarda mı, ahlat ağacının dibine uzanıp gerçekleşmeyecek hayaller kuran masum köy çocukları?
Ciğerlerimde hasret
ciğerlerimde yangın
bir sigara daha ver
ömrüm mutluluğa dargın.
Bu aralar herkes ayrılıyor
Güneş bedenime günaydın diyor
Ruhum ölü, uyanmıyor
Perdeler sigaradan sararmış yine
Bir hafta dayanmıyor.
Camı açsam içeriye giren oksijen zehirler
Yüzüm gülmedi
Oldum olası
Dua edenim yok
Öldüm ölesi
Gönlüm desen
İhanetin kölesi
Izdırap birikti kasvetli ruhumda
Hiç düşünmedim kendimi
eli halime güldürdüm...
Yalnızlığımı bıçaklasam intihardı
Giremedim o günaha
Nerede gül görsem dikenine bastım
Sevilmekten başka yoktu kastım
Suretim isyan etti terk edildi aslım
Aşka küstüğüm gün kendimi astım
Başını çevirip gören olmadı...
Belkiler umut dolu
keşkeler pişmanlık
Girmezdi aramıza düşmanlık
aşka saygı duysaydın
Sen benim keşkemsin
Gözlerine bakarak
iltifatlar mı etmiş?
Yazdığım şiirlerde
başroldün hep, sürseydin
Sarılınca sımsıkı
Vakit gece.
Sessiz harflerle yazmak lazım şiiri
yar uyanmasın.
Abartmak gerek yine de
usulca severken bile
Başka sevdalara kanmasın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!