Hayatımda kör kuyuları,durmadan kazan.
Yorgun arzularımın hepsi,sapsız bir kürek.
Acıların sillesinden,eğildikçe hep yorulan.
Anladım ki ağlayan korkuların hepsi ürkek.
Gönül sabahında eserken,sevgiyle yorulan.
Yelin,yaprağını döktüğü dal gibidir bu yürek.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta