Bazen düşünüyorum da…
Kuyuya benzetiyorum hayatı.
Dibini göremediğim
O kör kuyuya!
Bazen unutuyorum da…
Doğduğum günkü feryadı,
""Bir tek dileğim var mutlu ol yeter” sözünün
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın
Devamını Oku
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın




Hayatı sürekli dibe doğru inen bir kör kuyu olarakta düşünebilirsin..
Sürekli yukarı uçan, ahirete doğru giden bir yolculuk olarakta düşünebilirsin..
Bizi üzüntü verir. Diğeri bilgi ve bilinç kazandırır diye düşünürüm hep..
Ama her iki halde de, dışında değiliz ki içine düşelim/yükselelim. Zaten hayatın içindeyiz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta