Kördüğüm Şiiri - Görkem Kuyumcu

hani aşk iki kişilikti?
nerde o aşkı övenler
nerde sabahları gülerken geceleyin küfredenler?
ben burdayım
yalnızım ,yapayalnızım

kalbimde umudumla büyüttüğüm aşk
aklımda nefretimle körelttiğim sen
belki bir gece üzülürdün halimi görsen
anlatacak ne çok şeyim olurdu
unuttuklarımı hatırlayabilsem

zor bu monotonluk
çalış çabala onca gün
nerde kalmış yarınım,nerden gelir ki dün
sanki bir kabustu bütün bu gördüğüm
tanrım kurtar beni
hayalim var gömdüğüm
tanrım kurtar beni
açılmıyor bu kördüğüm

platonikliğe aşkın mecali bitti
bak yanındayım diyenlerim vardı ,gitti
kafamı susturmuyor ne uyku ne bi içki
annecim affet, haklıydın doğru bildin

aşk köreltti beni
aşk ağlattı beni
yıprandım onca gece
görmek istemiyorum bendeki seni

görürsem ağlarım
tutunacak bir dal ararım
deli divane olur
kaybettiklerimi ararım
yani seni
belkide gözündeki beni
ararım
bilmiyorum
kaçar mıyım
sanmıyorum