İstanbul Şiiri - Görkem Kuyumcu

Ne kadar çok farklı insan var koca istanbulda
Farklı hikayeler, farklı hayatlar, başka yaşamlar
Sorsam karşıdan geçene mutlumusun diye
Yoksa oda ağlar mı benim yerime

Yazık bu kadar insanın çabasına
Acıman yok mu senin hiç istanbul
Hiç mi düşünmedin çöpün yanındaki yetimi
Gitsem buralardan doldurur musun yerimi

Ağlıyor insanlar, uzun bir süre ağlayacaklar
Betona doymuş memleketim, seni de ağlatacaklar
Boğazından akan her bir damla su için
her bir an içi
Her gün daha da saldıracaklar

Neler yaşandı bu gün buralarda
Anlata bana istanbul, anlat
Anlat ki bileyim her türlü pisliği
Sokakta aç yatanları anlat bana
Gece ağlayan çocukları
Sabah öldürülmüş duyguları
Bir tas çorbaya muhtaç olanları anlat
Anlat ki bileyim, anlat ki gideyim bu diyardan

Güzelliğine paha biçilemez istanbulum fakat nedir bu çirkinliğin
Sen mi insanları bozdun, yoksa biz mi seni mahvettik
Bütün dünya senin için savaşırken tarihin derinliklerinde
Şimdi sende bizimle tarihe gömülüp yok oldun, yok oldun