Çöl rüzgarıdır seni savuran ey kör çalı
Sonsuzluğa o üfürür yitik ruhları
Kum tepelerini sarsar tüm heybetiyle
Sonsuz ufuk şimdi kum tanecikleriyle kapalı
Kardeştirler yitik ruhlarla yalnız ruhum
Çöl fırtınaları içer derin susuzluğum
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




kör çalı...
savrulmanın...bilinç dışı halin bir dışa vurumu...
bakmak ama görmemek, durmak ama işitmemek...
döngüdeki aman bırakmak...nereye gidilirse gidilsin...bana yansıyan haliyle müthil bir yılgınlık... uzaklaşmak hali...ama kör çalıyı görmek... tutunmanın bir kapısı...
selamlar şairimize...konu çok güzel:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta