Kör Şiiri - Serdar Tunçluer

Şalvarın…var ya o şalvarın…miladındır a Kadın,
Sırtında beben, önünde cephen, yollarında Ana’nın,
Bir cepheden cepheye yürüdü çarıkların,
Sen ne Kadındın be Kadın,
....
Adam da Adamdı, meclise girdi ayakların,
Dehaydı Deha, emriydi Mustafa Kemal’ın,
Koşarken izledim seni bir kapkara film’de… siyah, beyaz,
Görmedim sen gibi güzeli, belki ismin penbeydi, belkide beyaz,
....
Alaca renkli kısrakların kaldırdığı toz,
Nefesti ağzında, belli toprak, ha kildi, ha kuartz,
Varmıydı sen gibi güzel, yüzünde kömür isleri, gözünde güzel,
Ya yaşın on yedi, ya evvel,
....
Ahmet’te sen yaşında sorsan belli,
Baksan yüzüne yaşamış sanki milattan evveli,
Ne yürekler atıyor ekinokslar üzerinde,
Ne yürekler duruyor akşamın güneşinde,
....
Dün selamdı Aliden, Hasana,
Mefta oldu belki de sabahın ilk anında,
Bir asırdı sanki bir gün, geçmez oldu zaman bir gün,
Nerde ezan, nerde ündün, köy ıraktı hep düşündün,
Anan belki, belki gördün, hayal gördün uyku böldün,
Kördüğümdü herc ü mercti, Vatan gerçek derdi gördün,
....
Gün kadını günlerin, ev Kadını neyin yok? edvara yeter malın mülkün desem mi?
Bir kaos bulutsu beyninde her köşe, arkana bak ağlıyor…hemcinsin adı Neş’e,
Görmezsin ya tabiidir, bir kapın var kapalı, kapatmışsın dilin lal, ön yargında havalı,
Kahkahası feryattır bin senedir yaralı, yaralıdır yüreği hem yaralı maralı,
....
Farkındalık merkezin uyuşmuştur be Kadın, kör olmuştur gözlerin varı yoğu aynalı,
Küsemedin bir türlü ruhunun kendi körü, ama’sısın cinsinin, hepsi ile davalı,
Bunca varlık içinde teni çirkin eli kör, begonyalar görüyor, bir sen misin cefalı,
İncirin çekirdeği, dert dediğin senin ki, birleşin ha desemde, birleşmezsin havalı.

....
Uyanışa kadar yazacağım...
Tunçluer