Diyelim ki,
iki arada bir derede kaldın,
ayak tırnaklarından
el tırnaklarına kadar uzanıp
dereye köprü olmaktan başka
yapacak bişey yok gari...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gayet güzel çözüm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta