Ay ışığında çamaşır kurutan kadar ahmaksın.
Uyurken kendini kaybedecek kadar yatağa bağımlı.
Son derece rüyalarını hatırlamayacak kadar da sahipsizsin.
Söylesene, seni usandıran neydi hayatta.
Yaşam akıp giderken yaşlanıp, yaşayamamak mı?
Son nefesi alıp, aya baka kaldığın yerde unutulmadan.
Topla serdiklerini...
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta