SAHNE 1: İÇ MEKÂN - EVİN SALONU - GECE VAKTİ
HUYSUZ MELAHAT – ABİDİN - SAFİYE
Huysuz Melahat Lise sınıf öğretmeninin verdiği pusula kâğıt parçasını, akşam yemeğinde babası Abidin’e uzatır:
Abidin kâğıdı eline alır ve kaşlarını kaldırarak okur ve dudaklarını büzüştürür:
HUYSUZ KONSERVE MELAHAT: “Al bab, bu pusula sana. Yarın öğleden sonra saat 14.00’ da veli toplantısı var sanırsam…”
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta