Komşularım Şiiri - Abdullah Ab

Abdullah Ab
13

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Komşularım

Bakıyorum bikkinliga ümitsizlik kala
Işıkla, yanlizligi tuketiyorum bu karanlıkta
Sesizligi yıpratan komsularim var benim
Üst katimda aşk var mesala
Çok iyiydi herkes ben bu yüzden ölürken
Alt katimda da öfke kalıyor bu arada
Kahve içmeye gidiyoruz uzaklara
Kırk yıl hatirlansin diye içiyoruz
Sagimda öfke, solumda aşk
Karar aldik kahvenin son yudumunda
Agladikca gulecegiz bu hayatta

Abdullah Ab
Kayıt Tarihi : 11.2.2020 04:02:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!