Komşu-2 Şiiri - Hamdi Oruç

Komşu

Kalmadı zamanımda iyi dost iyi komşu
Karanlıktayım
Bir dost bir yıldız geceme

Şu dünya gurbeti karanlık
Derdini aç dostuna
Dili melhemdir yarana dosttun
Ağaç buluta toprağa açar gibi derdini...

Şu dünya gurbeti karanlık
Mısra mısra yazılır ya şiir
Her dost mısra değil mi hayatımıza
Ay ay kızın evine komşu

Ve
Şu alemde
Her ölen dost dalımızdan düşen yaprak değil mi
Yerlerinde şimdi karanlık yok mu
Yaprak yaparağa komşu toprak toprağa komşu

Şu alemde
Bir dost bir yıldız geceme
Şu alemde
Dostsuz yaşanmaz şu dünya hayatı
Dostsuz kişi karanlıktadır
Şu ağaca bak dal dalı komşu seçmiş

Şu alem muhtaçların yeri
Hava suya komşu
Komşu komşunun külüne muhtaç

Sohbeti baldır dostun
Şu alemde
Her kelimesi güldür dostun
Dost konuşsa nehirdir akan çölüne
Güvercinler konar yoluna
Şu alemde dostu olanın
Bülbül gülü dost seçmiş

Dostlar kervanı gül büyütür gönülde
Derdini tabip değil dost anlar
İnsanın şu alemde
Dertlenirsen yanı başında olmalı bir güneş dost
Bir güneş dost lazım kişiye
Şu alemde

Dili melhemdir yarana dosttun
Ölüm yok bir gül dost bulana
Dostu olana cehennem cennet olur
Şu alemde
Yönün dosta olsun dost
Dere dereye dağ dağa komşu
Dağın derdi dağ olsa bir dağ anlar ancak
Dili dağca İngilizce değil ki hali dağca
Anladım
Dostu olmayana ışık yok
Bu alemde
Işık ışığa komşu ay yıldıza komşu bayrakda
Her şey komşu ve muhtaç birbirine şu varlıkta
Dost dedim dost aradım her zorlukta
Efelenme kibirlenme gönlüm
Hamdi Oruç