Koltuk çok cazip gelir kanma sakın makama,
Makamlar gelir geçer,değer katmaz adama,
Sen hep dik dur, dürüst ol,kişi böyle yücelir,
Dünya makamla değil çalışarak düzelir.
Kimler ne koltuklara, oturdu da ne oldu,
Dik durması beklenen, niceleri yamuldu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta