Bu aralar koltukta yaşıyorum
Bazen küçük geliyor benliğime koltuğum
Yastıklarım kabarmış kumaşım kadife
Kimi zamanda bedenim küçülüyor
Avuçlarımdan kanıyor bir kişilik sizceli bizceli
Beşik gibi atıyor damarlarımdan sensizleri
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta