Bu aralar koltukta yaşıyorum
Bazen küçük geliyor benliğime koltuğum
Yastıklarım kabarmış kumaşım kadife
Kimi zamanda bedenim küçülüyor
Avuçlarımdan kanıyor bir kişilik sizceli bizceli
Beşik gibi atıyor damarlarımdan sensizleri
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta