Kol Şiiri - Serdar Tunçluer

Pardon, bir daha söylermisin,

Hangi makamı hissettin mısralarımda?

Hicaz gibi hatırlıyorum,Yoksa nihavend'miydi,

Her halükarda algılaman, her algın kendi halin,

Oysa hümayun,

Hümayun makamı şiirlerim,

Halk olmasa devlet, devletsiz halk olurmu,

Hele bayraksız,

Bayraktır Devleti temsil, O bayraktır Halkı tasvir,

Hele varsa şanlı tarihi, değme keyfine Mehmet'in,

Bir türkü tutturur Musa'dan,

Ya da Musa tutturur Mehmet'ler adına,

Ne güzel ama...

Birlikte tuttururlar Cumhuriyet adına,

Başka yolu var mı?

Başka Devleti var mı sığınacak Halil'in,

O'da biliyor ya neylesin konuşur,

Konuşan Halktır Devleti adına,

Yüre be, kim tutar seni kısraklı,

Konuş be, kim susturur sürekli,

Varsa konuş bakayım,

Karşında aslan yürekli,

Bir ölen, bin doğar asırlardır sürekli,

Gah çıkar gökyüzüne seyrederler alemi,

Gah inerler yeryüzüne...deme sakın sürekli,

Etme Allah aşkına...

Hepsi deli yürekli...efeler...

Hayda!

Ne yer, ne yar kaldı ahuzar,

Vatandaşlar oy'cusu, uyduranlar hilekar,

Terlidir hemde telli, iki telli Zülfikar,

Gah çalar gündüzleyin, gah oynatır Pişekar,

Elvan, elvan söyletir, dillenirde dillenir,

Gah oturur sohbette, gah dillenir şirretle,

Kim takar deli seni, kim tutar ki O kolu,

Vakti geldi Mehmedin, kolla şimdi sağ, solu.

Tunçluer