Kokun değdi, ne çok özlemişim... Gözlerine bakmak ne büyük nimetmiş. Bütün kızgınlıkları, kırgınlıkları bir kenara bırakarak yazıyorum... Şimdi bir kalbimde ki sen, bir de yanan ben varım bu odada, Geriye kalan ne varsa, ne kadar duygu varsa kapının ardında bıraktım da yazıyorum yalnızca hicranla...
Muhammed Tahir ToktaşKayıt Tarihi : 11.11.2026 20:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ne hatalara, ne duygulara kurban edemeyecek kadar çok sevmişim nasıl anlatayım. Uzun uzun süslü cümlelerle edebiyat yapma gereği duymadım çünkü herşeyden soyutlayarak yalnız aşk eleğinden geçerek geldim yazmaya. zira aşk eleği hiç bir şeyi kabul etmiyor. Bilmiyorum şimdi nerdesin, nasılsın, üşüyor musun, mutlu musun, mutsuz musun acaba değiştin mi benden sonra ama ben yalnızca gönlümde ki seninle buradayım. Belki de geri gelmemen daha iyi olacak, belkide gelirsen yüreğimde ki sen kalıbını yıkarsın, oysa ben o masum sevdiğimi özledim, çok özledim... sahi değiştin mi cidden, çünkü ben halen beni getirdiğin o yıkık haldeyim. Sebepsizce bir his doğuyor içime sanki mutsuzsun gibi, sanki seni rahatsız eden bir şeyler var gibi, sanki başına bir iş gelmiş gibi huzursuz ediyor beni. Haklısın, banane ama öyle olmuyor işte, seni sildim desem ne olur silmek ne mümkün, sol yanağında ince bir dokunuşla güzelliğine güzellik katan beni bile özledim...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!