Kokularım Şiiri - Murat Karaosmanoğlu

Murat Karaosmanoğlu
23

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Kokularım

Kokularım, hafızam,
Her kıvrımı beynimin,
Çıkmaz sokaklar, tıkalı yollar.
Anahtarsız kapılar,
Aklımda kilitli,
Siyahın beyazın arası,
Ne kara, ne beyaz,
Alacakaranlık.
Hani iblislerin, cinlerin cirit attığı yer.
Hava, kararmadan, bir ses,
Haydi evlere.
Çocukluğum ve kokularım.
İşte orada onlar.
Yağmur sonrası toprak kokusu,
Sakızdan en büyük balonu yapamazdım,
Ama denerdim, dudaklarımda renkli kokular.
Mızıkam, tükürüklü mızıkam.
Ağızdan, ağıza.
Şimdiki şarkıların, tohumu.
Baba teri,
Sarılmak bir yaz ayında babaya,
Korku neymiş, bilmem.
Genzimde, baba teri, ıslak kalem.
Annem, merhamet heykeli,
Dağlardan yüce, anışlarında ben.
Bin hortlağı, tuz buz eden, hayallerimden kovan.
Sütün kadar beyazdı bulutlar.
Misketlerim, renk, renk.
Çoğu gökkuşağı gibi,
Ama kafalığım, açık mavi.
Gökten, saklarım, hem de gözlerden.
Rüyalarımda, ak sakallı dede.
Okşanmak nedir, ondan öğrendim.
Şekerden ülkeler, gezerdim.
Pasaportsuz diyarlar, vizesiz kokular.
Ha duvarları hiç anlamazdım,
Şimdide anlamam.
Bunu, yıkılmış birkaç enkaz duvar,
Öğretmişti bana, eskiden kalan.
Kapıları açıktı, tüm mahallenin,
Teyzeler, amcalar,
Utanırdık, yakalarlardı kaçarken,
Para verirdi bize,
Bazen, ekmek arası peynir.
Bazen, öğüt.
Kokular, kokularım.
Kalmadı sizden, şimdilerde.
Ama hepsi, beynimde bir yerde.
Gezerim ben bazıları,
Eskilerde,
Eskirken hayat, eskirken ben,
Eski diyarlarda, eski kokularda…………

Murat Karaosmanoğlu
Kayıt Tarihi : 4.11.2019 15:47:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bir zamanlar istanbul, çocukluğum ve kokularım...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!