Köhne Öğretiler Şiiri - Kasım Kobakçı

Şayet bulunmasaydı, köhne öğretiler,
Bilhassa, kökü maziye dayanan o efsaneler,
Kulların hafızasına paslı, zehirli hülyalar sızmasaydı,
Çoktan göçmüştü beşeriyet, engin boşluklara,
Barınmazdı, küremizdeki hayat sahasında,
Kıyım, sefalet, cehalet gibi illetler,
Fezaya erişecekti nefes,
Sonsuzluğa varacaktı irfan,
Birbiriyle yarışacaktı nebulalar,
Kainat cumhuriyetinin, aydınlık ve istikbal rotasında.
*
Şu an, şunu müjdeliyoruz:
Ademoğlu, er veya geç,
Huzur diyarına, varmak için,
Samanyolu patikalarında, yürümek için,
Putlardan ve dogmalardan, kaba ve yerel saplantılardan,
Bilhassa o, sonradan türeyen, virüslü urdan,
Arındıracaktır benliğini ve tüm cihanı.
*
Minnet duymayız, hiçbir yasaya,
Tabiata hasım, fenne hasım, canlıya hasım,
Dehşet ve zulmetin efendilerine,
Açıkça boyun eğmeyiz,
Bozgunculuğu, kulluğu, uyuşukluğu ve yozluğu yüceltenlere.
*
Baktık araştırdık, çözdük kavradık,
Belledik ki, topyekün inançlar,
Birbirinin suretidir bunlar,
Topu, şuurun ferini söndürmeye ayarlıdır.
Gözlerdeki pırıltıyı boğan, fikri ve hafızayı çölleştiren,
Filizlenen ömrü kurutan, akrep ağusudur.
*
Ene ve merhametsizliktir, cümlesinin heybesine giren,
Alayı, hurafelerin tarlalarında biçilen,
Riya, gasp, bühtan, kıyım ve vahşet tohumudur.
Sonuncunun torbası ise,
Tüm bu masalların, yekün belasıyla yüklü,
Bu sebeple bireyin, evrenin,
Ve varoluşun, baş belası ve hasmıdır.
*
Topyekün mezhepler, örtmek için kendi cürümlerini,
Yıkmak için günahlarını, ötekinin sırtına,
Şerri, uydurma membalarda işaret ettiler,
Uyuttukları kalabalıklara daima,
İblis dediler ona da.
*
Hiçbir yobaz kabule, itibar etmeyiz,
Hangisi ki, halklara biat etmeyi fısıldarsa,
Hangisi ki, ancak mevtadan sonra gariplerle ilgilenirse,
Hangisi ki, toprağın dibinde, sahte bir saadet yurdu vadediyorsa.
Hangisi ki, aydınlanmaya husumet beslerse,
Hangisi ki, uyanışı lanetlerse,
Hasmıdır, kendileri ve tüzükleri,
Beşeriyetin, tabiatın, şavkın, neşenin.
*
Cümle bu ahvalden ötürü,
Pırıl pırıl ve latif çağlar namına,
Cehaletin bezirganlarıyla,
Ebediyete dek, çarpışacağımıza ant içtik.