Koca Şehirde Şiiri - Kasım Kobakçı

Bu koca şehirde, umut yeşerir,
Her sabah rüzgarı, sertçe eserdir,
Türlü yüzler, geçer caddelerinden,
Kalabalık meydan, hüzünle erir.
*
Köşe başlarını, tutmuş gölgeler,
Sessizce dolanır, sinsi bilgeler,
Gözleri, uzaktan bakan o kurtlar,
Gençliği harcayan, yorgun göldeler.
*
Burada neşe var, hem dert bulunur,
Güneş batınca, hep sırlar korunur,
Parayla satılan, sahte gülüşler,
Kapalı kapıda, hesap sorulur.
*
Toprak uyanırken, ruhlar kararır,
İnsan bu düzende, kime yakarır,
Görünen o renkler, birer boyadır,
Gerçekler sonunda, benzi sarartır.