Sönmüş mumun isi Odamın açılmayan perdeleri Zihnimin katran karası Ekmeğimin helal parası Ne zaman açtığımı unuttuğum şarkımsın Kalbimi kırarsın diye İçimdeki boşluğu doldurmaz Boşluğumu gösterip Yakarsın canımı diye Kendime yetemediğim gibi sana da yetemezsem diye Umarım yarı yolda bırakmaz Kollarını açıp beklediğin insanlar Umarım çok koşmazsın arkalarından Çünkü benim ayaklarım su topladı Nereye gittiğimi bilmeden koşmaktan Hayalin dağıtmış yatağımı Parçaların kafamın içine dağılmış Nereden başlayacağımı bilemedim toplamaya Toplaya toplaya ben dağıldım Sen diye diye ben kalmadım Esen yellerde bul istediğini Yürüdüğün yollarda bul Seni büyütmeye yetmeyen yıllarda bul Benim olmayan kollarda bul Bulduğun mu yetecek, bildiğin mi?
Hatice Bulut 2Kayıt Tarihi : 2.11.2026 18:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
17 yaşın yüzeyselliği ve duygu yoğunluğuyla yazılmıştır.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!