Kızıl Sancak Şiiri - Garib Garib

Bir bayrak ki kumaşına al kan ilmik ilmik işlemiş…
Ayakta her daim, nice düşman dişlemiş…
Es ey deli rüzgar, bu göklere ay yıldız yaraşır ancak …
Gölgesinin yüz binlerce şehit yatan, işte bu sancak…

Güç yetiremez, ay yıldızını karartmaya yedi düvel…
Çatma kaşlarını, yörenden esip geçenler
cılız yel…
Zinhar alçak uğramaz gölgene, sen yeter ki göklere yücel…
Kızıl rengine ant içmiş bu millet; ki şahittir ecel…

Uyuyamaz düşman , garba korku salarken al rengin…
Bedirde başlayıp, Çanakkale’de devam etti büyük cengin…
Şecaatin inince meydana, sen birken bin oldu dengin…
Nice yaraya rağmen, Hamdullah ay yüzün görmedi engin…

Belki düşman, belki hain pusadından kurşun sekerken…
Bağrı yandı nice anne’nin, mehmedi toprağa düşerken…
Yiğit vazgeçti candan, uğruna verilecek sen varken…
Bir şühedaya kefen olmaya indin , gökte dalgalanırken…

Göndere her yükselişinde, yankılanır sedası istiklalin…
Uğruna dökülen kanlar, ezelden sana helalin…
Şecaatin bugün sükûtta ise, yarın kükrer celalin…
Hem şahittir gök kubbe, nice devlere yer öptürdü iclâlin…

Ki nice darabât indi sinene gölgen dahi titremez…
Dikildiğin her turâbda korkar, aslan bile kükremez…
Şanın kanla yazılır tarihe, bu kızıl mürekkep tükenmez…
Yeter ki dalgalan şanlı bayrağım,
bu yazı artık silinmez …

Bill ki şehide kucak açmış dört yanında şu koca cihan…
Yeterki örtün cesedine; doymaz sana sarılmaya can…
Bir can alırken bin can yeşertir, şu toprak üzerine akan…
Ey nazlı hilal, senin uğruna daha çok var dökülecek kan…

Nice ulubatlı’ya hem dava, hem yâr oldun sur başında…
Önce hilalin göründü, Sultan Fatihin göz yaşında…
Bir yıldızın kayarken, bin yıldız doğdu şehit naaşında…
Vatan sağ olsun yazılı, nice isimsiz mezar taşında…

Ey mavi göklerin bağrına dikilen kızılca heybet…
Dokuz kat gök mülk olsa , sen yoksan Türk’e gurbet…
Şahadet kadehinde tükenmeden, o kızılca şerbet…
Bu menzil uzaksa da, sonu Kızıl Elma'ya varır elbet…

Gazi osman eliyle dikildi, yurdum göğsüne bu iman ağacı…
Bin yıl toprağını kanla suladı , nice gardaş bacı…
Serhadım aşıp, zincir vuracak, hangi elin harcı…
Hakkıdır hür yaşamış bayrağımındır, ancak bu Tevhit tacı…

Şavkın vururken toprağa garib kalmaz hiçbir köşe bucak…
Bir seslensen şuhedaya, yattığı yerden sanki kalkacak…
Hazır melhame-i kubra ordusu; kaynıyor artık bu ocak…
Din bir , Bayrak bir, yetmiş iki millet gölgende toplanacak…