Kız kulesi Şiiri - Onur Saydam

Gökyüzü karanlık.odada televizyon sesi
Düşlerim bile önemsiz şu realitede
Yeni yıla iki aydan az bir zaman var
Kent hep tarihler arasında ki donuk
donarken..
Bir şiir kitabı sayfalarında okuyorum seni

Yıldızlar ile konuş ey ebedi yalnızlık
Bir fincan kahve ile anı yazarım
Her bir mısra
Beni benden uzaklaştırırım
Tarih 11 Kasım 2025’i gösterirken

Tarih aralarında kurtuluş yanarken
Ankaranın hürriyetini anlamaz
Parisin varoşlugu…

Islak karanlık ,kalanizasyon kokulu,
Ölü fare kokulu Avrupayı geçtim
Sadece acırım insanlara…
Orda hakikat yok saf bir karanfil var
Gökyüzü karanlık ve
Soğuk
Ve hoş geceler ile kaplı tüm dünya

İnsanlar ruhunu basit biri doğmaya
Satar
Dikkatle okurken Balat’ta bir anda Beyoğlu’na geçtim
Kalbim Topkapı’da …

Ne kız kulesi ne de Sirkeci garı …
Mesele hep donuk…