İnanç gibi değil, kestirmeye etmişler iman.
Üç ile terk ettikleri insanlığa dönmek için hülle yaparlar.
En insan olanımızla dolaşır birileri.
Pişirilmiş çamurun verilen onuru elimde.
Oysaki karanlık eller oyuyor insanlığın yurdunu.
Bir oyalanmayla duruyor eşrefi mahlukat.
Sonradan eklenmiyor bunu zaten bilir insanlar.
Dağılmışım diyorum da korkuturum sağı solu.
İlişmesinler, değmesin gözleri gözüme bugün.
Bir benim ruhum varmış gibi.
Peşime düşüyor karanlıkta kalan eller.
Nasıl da tanırlar kimin kim olduğunu.
Hangi huzurlu el elini çekti benden.
Yıkıldı, yıktılar kalbimdeki cennetten evi.
Kenan GEZİCİ 14/09/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 22:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!