Döngü kendine dönüyor yine usanmadan.
Kadın, o gün kendine gelmeyi unutuyordu.
Bak güneş dünyanın çarpık bacaklarına sarı etekler dikmeye Başlıyor doğudan
Yoruldukça eksiliyor
Ve batı çıplak kalıyor durmadan.
Dert içinde dert peyda oluyor bu saatlerde kadına
Onları çayına atıp nasıl da yudumluyor, ah.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta