Kıvılcım Düştü Öze Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir kıvılcım düştü öze, alev alev yanıyorum,
Dumanım kaplar gökleri, kül olur savrulurum.
*
Ormanlar şahit halime, durduramaz kimse beni,
Suyu döksen fayda etmez, harlar içimdeki közler.
*
Dokunduğum her nesneyi, siyaha boyarım birden,
Eritirim demirleri, volkan gibi patlarım ben.
*
Rüzgar vurdukça bağrıma, artar benim hiddetim çok,
Kuruyu yaşı fark etmem, yutarım gelen her şeyi.
*
Geriye kalan sadece, simsiyah bir toprak olur,
Kor ateşlerde yürürüm, ayaklarım hiç acımaz.
*
Kaderim buymuş demek ki, yakmak için yaratıldım,
Sönmek nedir hiç bilemem, sonsuza dek tüteceğim.