✍️ Metin Başlıyor (250 sözcük):
Köyün kıyısında, rüzgârın bile eğilip geçtiği bir patika vardı. Oradan geçen her adım, toprağa bir sır bırakırdı. Ve o sırlar, geceleri rüyaya, gündüzleri suskunluğa dönüşürdü. Çünkü burada, konuşmak değil—susmak bir gelenekti.
Bir kadın, sabah serinliğinde çamaşır asarken, Bir adam, sırtındaki küfeyle değil—gözlerindeki boşlukla taşırdı özlemi. Ve her “kolay gelsin”, aslında “keşke yanımda olsan” demekti. Ama kimse bunu yüksek sesle söylemezdi. Çünkü burada, özlem bile utangaçtı.
Tandırın dumanı, sadece ekmek kokmazdı—bir bekleyişin buğusunu da taşırdı. Ve her çay bardağı, dudaklara değil—bir hayale değmek isterdi.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta