Kitap gibi severiz içimizden bazen tüm herşeyi.
Dokunamadan özüne ,sözsüz dokunur gibi içinden.
Bir yaşama içinden dokunur veya içinden kendimizi okur gibi.
Bir yaşamı içinden okur veya içinden kendimize dokunur gibi.
Bir çocuğun, kendi masalını okuması veya içinden binbir gerçekliğe ulaşması gibi.
Henüz tarihe yazılmamış bir roman ve yalnızca kalpten duyulan ayrıntıda saklı olan bir eseri okur gibi.
Bilinmez bir şairin, bin yıllık şiirinden kendine dokunur gibi.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bazen okurken dokunursun söze bazen okunulurken öze dokunulur. Aynı anda susuzluğu hissetmek ve içimizden bir akış gibi. Teşekkür ediyorum.
biz kitapları birgün okuruz onlar bizi hergün.herbirimiz bir çöle atılıp susuz kalmışız sanki.su özlemi ne de büyük ruhumuzda.yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta