Son bir kitap yazacağım, içinde açan çiçekler olmayacak.
Nefret adlı teknem kor ateşin içinde körüklenirken,
takdir ile teşekkür arasında akan bir nehre açılacağım.
Rüzgâr, sayfalarımdan yapılmış yelkeni kucaklayacak;
kitabı okumanız için anılarım düşlere doğru aktarırken,
karalama yığınının adını koymak için orada olmayacağım.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta