Kışa Ne Kaldı Şiiri - Şair Aydin Tazegul

KIŞA NE KALDI

Vücudum titriyor, dalım kuruyor,
Dertle dolu her bir, köşe ne kaldı.
Artık yalan dünya, beni yoruyor,
Yatacağım toprak, taşa ne kaldı.

Istırapla doldum, keder bitmiyor,
Eskiyen yüreğim, değer etmiyor.
Takatım yok ayak, doğru gitmiyor,
Sonbahar yaşarım, kışa ne kaldı.

Gözler olur bazen, her biri radar,
Dünya zorluğunu, her insan tadar.
İlk doğduğun günden, bu güne kadar,
Söyle dostum sondan, başa ne kaldı.

Kimi zaman dostu, eleyip seçtin,
Bazen yüzü ölçtün, bir defa biçtin.
Bir ikiyi gardaş, sen çoktan geçtin,
Üçün dördün bitti, beşe ne kaldı.

Allah izin verse, ömür yeterse,
Altmışlı yaşlarım, eğer biterse.
Yetmiş olacağım, ocak tüterse,
Seksenli doksanlı, yaşa ne kaldı.

Bazen iyi bazen, kötü yön buldum,
Aydın Tazegül'düm, bir şair oldum,
Heceler gezdirdim, şiirle doldum
Dolu azaldı dost, boşa ne kaldı.

Şair Aydın Tazegül